حقالسعی در قانون کار
حق السعی در قانون کار ایران به تمامی وجوهی اطلاق میشود که در مقابل انجام کار به کارگر پرداخت میشود. این شامل مزد یا حقوق پایه، مزایای مستمر نقدی یا غیر نقدی، و همچنین مزایای جانبی مانند کمک هزینههای مختلف میشود. بر اساس ماده ۳۴ قانون کار، حق السعی شامل موارد زیر است:
مزد یا حقوق پایه: مبلغی که بر اساس ساعات کار تعیین شده به کارگر پرداخت میشود.
مزایای مستمر نقدی: مزایایی که به صورت نقدی و به طور منظم و مستمر به کارگر پرداخت میشود.
مزایای غیر نقدی: مزایایی که به صورت کالا یا خدمات به کارگر ارائه میشود.
کمک هزینههای رفاهی : شامل کمک هزینه مسکن، ایاب و ذهاب، کمک هزینههای خانوادگی و سایر مزایا.
به موجب مواد ۲ و ۳ قانون کار، حق السعی باید طبق قرارداد منعقد شده و در زمانهای مقرر به کارگر پرداخت شود. همچنین، کارفرما موظف است در صورت فسخ قرارداد یا پایان آن، تمامی حق و حقوق کارگر از جمله حقالسعی را به وی پرداخت کند
